Geceleri Gizli Escortluk Yapan Esma

Marmara Denizi’nden esen dondurucu ve sert sonbahar poyrazı, Üsküdar’ın tarihi Doğancılar yokuşunu dövüp eski ahşap konakların cumbalarını sarsarken, semtin köklü liselerinden birinde son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Esma, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe kabanın düğmelerini sıkıca kapatıp ağır YKS hazırlık kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının meydandaki kafelerde oturup sıcak salep içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını meydanın sakin bir sokağında yer alan, XIX. yüzyıldan kalma iki katlı kargir bir binadaki uluslararası antika halı ve kilim konservasyonu arşiv acentesine doğru hızlandırdı.

Esma, sekiz ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’ndaki yük indirme bindirme sahasında yürütülen rıhtım onarım çalışmaları sırasında devrilen bir vincin çelik halatının kopmasıyla meydana gelen iş kazasında kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü tek başına sırtlanmıştı. Selimiye’nin dik ve rampalı sokaklarındaki eski kiralık bodrum kat dairesinin kirasını ödemek, kronik astım hastası annesinin buhar ve oksijen cihazı masrafları ile ilkokula giden küçük kız kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Anadolu yakasının bu tarihi köşesinde akşam sekreteri ve antika dokuma envanter kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; doğal kök boya kokuları, yün elyaf koruyucu kimyasal solüsyonlar, Uşak ve Hereke antika halı desen paftaları ile yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve yoğun bir mekândı. Esma’nın görevi; Londra, Viyana ve Floransa merkezli tekstil miras enstitülerinden gelen antika halı parça analiz raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak lif yaş tayini belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo halı arşiv tüplerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Esma’nın en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Geleneksel Türk Sanatları Halı-Kilim Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin dokuma mirasını koruyan uzman bir restoratör akademisyen olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Sanat Tarihi ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, tarih ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, Topkapı Sarayı Hazine Bölümü sergisi için Floransa’daki Uluslararası Tekstil Mirası Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Halı Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir yün parça tespiti için Kadıköy sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Esma’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Doğancılar otobüs durağına doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle Anadolu yakasının soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.